خواستم بذارم صد تا نظر بشه گفتم شعر از دهن ميفته...بعدم چه معني داره حالا ۱۰۰ تانظر بدين...خوب همين ۲۶ تا هم  نشون ميده به اندازه ۲۶ تا كيسه خون تازه  رگاي اين وبلاگ نفس ميكشه...بگذريم كه آمار بالاي ۲۰۰ تا و اينا رو نشون ميده...معرفت همه رو عشقه.

خوب، بي مقدمه بخونيد:

دوباره مي‌رسد از شب صداي اقيانوس

پري شعر توي در سكوت اين قاموس

ستاره مي‌وزد از ...نه،تويي كه مي‌تابي

به رهروان نگاهت به جاي شب‌ْفانوس

*

"هزار پنجره آواز نذرتان كردند

هزار دسته مريم به نيت پابوس

به قصر شهر هزاران غزل مهيا شد

براي وصف شما با تداعي افسوس

ز دلبران جهان سر شدي به صد مجلس

رسيده حسن شما تا خدايگان در روس

برات آمده‌اند از هزار فرسخ راه

شدي براي هزاران هزار دل،ناموس

«شما»ست حسن خطاب و «عزيز» پسوندش

«دل» است در هيجان و هزار تن مايوس

ميان خلوت شب مي‌رسند مشتاقان

زدند چنبره بر قصرتان چو اختاپوس"

*

ولي...

تويي، تو ، همان دختر قشنگي كه

براي كودكيم بغض ناز و بد...نه،لوس

تويي همان كه به قلبم ،به ريتم رفتارم

زدي تلنگر و آتش گرفت و يك ققنوس-

-         ميان قامت بغض و غزل هويدا شد

چنين تو آمدي امشب به عمق شعر،عروس

عروس قصه تو هستي اگر نخواهيشان...

بگو به بيت:بله

                   ...دل بده به اقيانوس