سلام
دوستان عزیز با تبریک مجدد سال نو و پوزش به خطر دیر شدن بهاریه تقدیم می گردد:
با من از عيد نگو،... عيد نگاه من و توست
بوسهها جرعهاي از اول ماه من و توست
« يا محول» كه بخوانيم دعا پر زده است
استجابت قدم دوم راه من و توست
اي دلانگيزترين بغض بهاري، انگار
آسمان منتظر بارش آه من و توست
پشت اين پنجره بسته جهان منتظر است
اين اتاق و غزل و ناز، پناه من و توست
گرچه انگار در آغوش مني، باور كن
لحظهها ملتهب از روح پگاه من و توست
بوي گلهاي بهاريست كه ميآيد ؟...نه
خفته عطر تو به بيتي كه گواه من و توست
دورم از ديدن تو، لحظه با هم بودن
بودن و ماندن و ديدار...،گناه من و توست
باز هم رنگ جماعت دلمان رنگ نشد
اينهم از ويژگي بخت سياه من و توست
با من از عيد نگو، ...عيد از اينجا رد شد
نو شدن...تازه شدن...
"اول راه من و توست"
+
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم فروردین 1387ساعت 11:4 توسط محمدمهدی نقی پور
|